ஒளிப்பதிவாளர் ராஜாவின் மரணத்திற்கு ஆழ்ந்த இரங்கல். பத்திரிகையாளர்களின் சமூக பாதுகாப்பை எப்படி உறுதி செய்யப்போகிறோம்?

0
1059

சன் தொலைக்காட்சியின் திருச்சி மாவட்ட ஒளிப்பதிவாளராக பணியாற்றி வந்த ராஜா இருதய பிரச்சனை காரணமாக பல நாட்களாக சிகிச்சை பெற்றுவந்துள்ளார். இந்நிலையில், திடீரென்று அவருக்கு மஞ்சள்காமாலை ஏற்படவே திருச்சியில் உள்ள அப்போலோ மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளார். மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட பிறகு உறுப்புகள் ஒவ்வொன்றாக செயல் இழக்கவே இன்று இரவு மருத்துவமனையில் காலமானார். ராஜாவின் குடும்பத்தாருக்கு ஆழ்ந்த இரங்கலை தெரிவிக்கும் அதேவேளையில், பத்திரிகையாளர்கள் எப்படிப்பட்ட சூழலில் பணியாற்றி வருகிறார்கள் என்பதையும் நாம் இந்த நேரத்தில் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

நல்வாய்ப்பாக, ராஜா பணியாற்றிய நிறுவனத்தில் பணியாளர்களுக்கு மருத்துவக் காப்பீடு வசதிசெய்யப்பட்டுள்ளது. இருந்தபோதும், அந்த காப்பீட்டின் மூலம் 1.80 லட்சம் ரூபாய்க்கு மட்டுமே சிகிச்சை எடுத்துக்கொள்ள முடியும். ஆனால், சிகிச்சைக்கு அதைவிட அதிக பணம் தேவைப்படவே, அவருடன் பணியாற்றும் சக பத்திரிகையாளர்கள் மற்றும் நண்பர்கள் பண உதவி செய்துள்ளனர். இதுதொடர்பாக நம்முடைய உதவியையும் அவருடைய நண்பர்கள் நாடினர். அதற்கான முயற்சியையும் நாம் மேற்கொண்டு வந்தோம். இந்நிலையில், ராஜா சிகிச்சை பலனின்றி உயிரிழந்துள்ளார்.

சிகிச்சைக்கான போதிய பணம் இல்லாத காரணத்தால் ராஜா உயிரிழக்கவில்லை என்றாலும், இறுதி காலத்தில் மருத்துவ செலவிற்காக மற்றவர்களின் உதவியை நாட வேண்டிய நிலையில் அவர் இருந்துள்ளார். அவர் பணியாற்றிய நிறுவனத்தில் மருத்துவக் காப்பீடு வசதி இருந்தும் அதையும் மீறி அவருக்கு பணம் தேவைப்பட்டுள்ளது. ஒரு சில ஊடக நிறுவனங்கள் மட்டுமே தங்களுடைய ஊழியர்களுக்கு மருத்துவக் காப்பீடு வழங்கியுள்ளது. ஆனால், பெரும்பாலான ஊடக நிறுவனங்கள் அந்த வசதியை செய்து தரவில்லை. அப்படிப்பட்ட நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் பத்திரிகையாளர்களின் நிலையை எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும். இன்றும் கூட சில நிறுவனங்களில், வெறும் 5 ஆயிரம் ரூபாய் சம்பளத்திற்கு பத்திரிகையாளர்கள் பணியாற்றி வருகின்றனர். வருங்கால வைப்பு நிதி (Provident Fund), மருத்துவக் காப்பீடு போன்ற எந்த வித சமூக பாதுகாப்பும் இல்லாமல் பணியாற்றி வருகின்றனர். போராட்டம், கலவரம் போன்ற அசாதாரண நிகழ்வுகளில் செய்தி சேகரிக்கின்றனர். இவர்களுக்கு ஏதேனும் நேரும் பட்சத்தில் எந்த வித பணப் பலன்களும் கிடைப்பதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.

தமிழக அரசின் சார்பாக TUFIDCO நிறுவனத்தில் 1 கோடி ரூபாய் முதலீடு செய்யப்பட்டு அதன் மூலம் கிடைக்கும் வட்டியைக்கொண்டு, உடல்நலக்குறைவால் பாதிக்கப்படும் பத்திரிகையாளர்களுக்கு மருத்துவ செலவிற்கான நிதி வழங்கப்பட்டு வருகின்றது. அரசு இணையதளத்தில் உள்ள பட்டியலின் படி கடந்த 2007ஆம் ஆண்டு தொடங்கி தற்போது வரை 7 பேருக்கு மட்டுமே இந்த நிதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. இதேபோல், பணியின்போது உயிரிழக்கும் பத்திரிகையாளர்களுக்கு தமிழக அரசு சார்பாக கடந்த 1997 ஆம் ஆண்டு முதல் குடும்ப நல நிதி வழங்கப்படுகிறது. தற்போது உள்ள விதிமுறைகளின் படி, 5 ஆண்டு பணி செய்தவர்களின் குடும்பத்திற்கு 50 ஆயிரம் ரூபாயும், 10 ஆண்டு பணி செய்தவர்களுக்கு 1லட்சம் ரூபாயும், 15 ஆண்டு பணிசெய்தவர்களுக்கு 1.5 லட்சம் ரூபாயும், 20 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பணி செய்தவர்களின் குடும்பத்திற்கு 2 லட்சம் ரூபாயும் வழங்கப்படுகிறது. கடந்த 22 ஆண்டுகளில் 57 குடும்பங்களுக்கு மட்டுமே இந்த நிதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்த 22 ஆண்டுகளில் வெறும் 57 பத்திரிகையாளர்கள் மட்டுமே பணியில் உயிரிழந்துள்ளனரா? இதிலும், காட்சி ஊடகத்தை சேர்ந்த ஒரே ஒருவருக்கு மட்டுமே இந்த நிதி வழங்கப்பட்டுள்ளது.

நிறுவனங்களும், அரசும் பத்திரிகையாளர்களின் சமூக பாதுகாப்பிற்காக என்ன செய்கிறது என்பதை பார்த்தோம். இறுதியாக பத்திரிகையாளர்களின் ஒரே நம்பிக்கை பத்திரிகையாளர் அமைப்புகள்தான். ஆனால், அந்த அமைப்புகளின் நிலைமை அதை விட மோசமாக இருப்பதை நாம் அனைவரும் அறிவோம்.
அனைத்து பத்திரிகையாளர்களின் நன்மைக்காக, அரசு வழங்கிய இலவச நிலத்தில், சில நிறுவனங்களிலிருந்து பத்திரிகையாளர்களின் பெயரில் வாங்கிய நன்கொடையைக் கொண்டு சென்னை பத்திரிகையாளர் மன்றம் (Press Club) மற்றும் ரிப்போர்ட்டர்ஸ் கில்டுக்கான கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இவை இரண்டும், அமைப்புகளின் விதிமுறைகளின் படி முறையாக உறுப்பினர்களை சேர்த்து, இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை உரிய அறிவிப்பை வெளியிட்டு தேர்தலை நடத்தி நிர்வாகிகளை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். அத்துடன், இந்த அமைப்புகளுக்கு கிடைக்கும் வருமானம் மற்றும் நன்கொடைகளை பத்திரிகையாளர்களின் திறன் வளர்ப்பு மற்றும் சமூக பாதுகாப்பிற்காக செலவிட வேண்டும். அத்துடன், ஒவ்வொரு ஆண்டும் பொதுக்குழுவைக் கூட்டி, ஆண்டு வரவு செலவு அறிக்கையை தாக்கல் செய்ய வேண்டும். அத்துடன், உறுப்பினர்கள் எப்போது கேட்டாலும், அவர்களுக்கு அமைப்பின் வரவு செலவு அறிக்கையை காண்பிக்க வேண்டும். ஆனால், மேற்கூறிய எதையும் இந்த அமைப்புகள் செய்வதில்லை என்பதை நாம் அறிவோம்.

சென்னை பத்திரிகையாளர் மன்றம், யாரும் கேட்பாரற்று ஒரு சில நபர்களின் கட்டுப்பாட்டில் கடந்த 18 ஆண்டுகளாக இருந்து வருகின்றது. மறைந்த பத்திரிகையாளர் திரு.மோகன், பத்திரிகையாளர் மன்றத்திற்கு தேர்தலை நடத்த வேண்டும் என்று போராடி வந்த நிலையில், மாற்றத்திற்கான ஊடகவியலாளர்கள் மையம் உட்பட சில அமைப்புகளும், சில மூத்த பத்திரிகையாளர்களும் ஒருங்கிணைந்து கொடுத்த அழுத்தத்தின் காரணமாக 2015 ஆம் ஆண்டு 10 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பத்திரிகையாளர் மன்றத்தின் பொதுக்குழு கூட்டப்பட்டு வரவு செலவு அறிக்கை சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. மன்றத்திற்கான தேர்தல் நடத்தப்படும் என்று அந்த பொதுக்குழுவில் உறுதியளிக்கப்பட்டது. ஆனால், இதுவரை தேர்தலும் நடத்தப்படவில்லை, அதன் பிறகு பொதுக்குழுவும் கூட்டப்படவில்லை. அதாவது, தினந்தோறும் மன்றத்தில் நடைபெறும் பத்திரிகையாளர் சந்திப்பு மற்றும் பிற நிகழ்ச்சிகளுக்கு மன்ற அரங்கை வாடகைக்கு விடுவதன் மூலம் வருமானம் வருகிறது. ஆனால், அந்தப் பணம் ராஜா போன்ற பத்திரிகையாளர்களின் மருத்துவத்திற்காக செலவிடப்படுகிறதா? ஏழை பத்திரிகையாளர்களின் பிள்ளைகளின் கல்விக்காக செலவிடப்படுகிறதா? இளம் பத்திரிகையாளர்களின் திறன் வளர்க்க பயன்படுகிறதா? இந்த கேள்விகளை நாம் ஏன் அவர்களை நோக்கி கேட்பதில்லை?
ரிப்போர்ட்டர்ஸ் கில்ட் என்ற அமைப்பு முழுக்க முழுக்க களத்தில் நின்று செய்தி சேகரிக்கும் செய்தியாளர்களின் நலனுக்காக உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால், பத்திரிகை துறையிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற ரங்கராஜன் என்ற நபரின் கட்டுப்பாட்டில் தற்போது இந்த அமைப்பு உள்ளது. சில நாட்களுக்கு முன் ரிப்போர்ட்டர்ஸ் கில்டுக்கு தேர்தல் நடைபெற்று முடிந்ததாகவும், அதனுடைய தலைவராக ரங்கராஜனே மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்டுள்ளது. உறுப்பினர்கள் சேர்க்கை எப்போது நடைபெற்றது? தேர்தல் அறிவிப்பு எப்போது வெளியானது? யார் யாரெல்லாம் போட்டியிட்டனர்? எப்போது தேர்தல் நடந்தது? என்பது களத்தில் செய்தி சேகரித்துக்கொண்டிருக்கும் செய்தியாளர்கள் யாருக்கும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ரிப்போர்ட்டர்ஸ் கில்டு இந்த செய்தியாளர்களுக்காகத்தான் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால், அவர்களுக்கு தெரிவிக்காமல், அவர்களை உறுப்பினர்களாக சேர்க்காமல் ஜனநாயகத்தை கேலிக்கூத்தாக்கும் வகையில் ரங்கராஜன் இந்த தேர்தலை நடத்தியுள்ளார். அதாவது ரிப்போர்ட்டர்ஸ் கில்டின் ராஜாவாக தனக்குத்தானே மீண்டும் முடி சூட்டிக்கொண்டுள்ளார். பத்திரிகையாளர் மன்றத்தைப் போலவே ரிப்போர்ட்டர்ஸ் கில்டில் வரும் வருமானம் எப்படி செலவிடப்படுகிறது? யாருக்காக செலவிடப்படுகிறது? என்பது யாருக்கும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. மறைந்த ஒளிப்பதிவாளர் ராஜா போன்ற பத்திரிகையாளர்களுக்கு இந்தப் பணம் செலவிடப்படுவதில்லை என்பது நிச்சயம்.

ஆகவே, நிறுவனங்கள் நம்மை கைவிட்டபோதும், அரசு நம்மை கைக்கழுவியபோதும், நாம் உருவாக்கிய நமக்கான அமைப்புகள் நம்மை காப்பாற்றும் என்ற நம்பிக்கையை உருவாக்க வேண்டிய தேவையை தற்போதைய சமூக சூழல் நமக்கு உணர்த்துகின்றது. அது உறுதி செய்யப்படும்போது, நிறுவனங்களையும், அரசையும் பணியவைப்பது எளிது.

ஒளிப்பதிவாளர் ராஜாவின் மரணத்திற்கு அஞ்சலி செலுத்தும் இந்த நேரத்தில்,
அனைத்து ஊடக நிறுவனங்களும் பணியாளர்களுக்கு மருத்துவக் காப்பீடு உள்ளிட்ட சமூகப் பாதுகாப்பு திட்டங்களை செயல்படுத்த வேண்டும் என்று மாற்றத்திற்கான ஊடகவியலாளர்கள் மையம் வலியுறுத்துகின்றது.

பணி செய்த நாட்களை கருத்தில் கொள்ளாமல், பணியின்போது இறக்கும் அனைத்து பத்திரிகையாளர்களின் குடும்பத்திற்கும் 5 லட்சம் ரூபாய் நிதி உதவி வழங்க வேண்டும் என்று தமிழக அரசை மாற்றத்திற்கான ஊடகவியலாளர்கள் மையம் வலியுறுத்துகின்றது.

TUFIDCO நிறுவனத்தில் அரசு செய்துள்ள முதலீட்டை 5 கோடியாக உயர்த்தி, மருத்துவ உதவி தேவைப்படும் பத்திரிகையாளர்களுக்கு அதிகபட்ச தொகை என்பதை நிர்ணயிக்காமல், அவர்களின் தேவைக்கு ஏற்ப நிதி உதவி வழங்க வேண்டும் என்று தமிழக அரசை மாற்றத்திற்கான ஊடகவியலாளர்கள் மையம் வலியுறுத்துகின்றது.

சென்னை பத்திரிகையாளர் மன்றம், ரிப்போர்ட்டர்ஸ் கில்டு உட்பட அனைத்து பத்திரிகையாளர் அமைப்புகளுக்கும், ஜனநாயகப்பூர்வமாக தேர்தலை நடத்த அனைத்து பத்திரிகையாளர்களும் ஒருங்கிணைய வேண்டும் என்று மாற்றத்திற்கான ஊடகவியலாளர்கள் மையம் அழைப்பு விடுக்கிறது.